شوک حرارتی

شوک حرارتی (Thermal Shock) زمانی اتفاق می افتد که آهنگ تغییر دما باعث انبساط بخش ها مختلف یک شی به میزان متفاوت شود. این اختلاف در میزان انبساط بخش های مختلف یک شی را می توان تنش (Stresss) یا کشش (strain) نیز دانست. میزان این تنش وارد شده به شی در نقطه ای از مقاومت کششی نهایی شی  بیشتر شده و باعث ایجاد ترک در بدنه شی می شود. اگر چیزی مانع از انتشار این ترک ها نشود، به تدریج این ترک ها باعث از بین رفتن و دگرگونی ساختار شی می شوند.
آزمایش شوک حرارتی که در صنایع تولیدی و آزمایشگاه های استاندارد به صورت گسترده از آنها استفاده می شود، آزمایشی است که با قراردادن محصول در معرض دمای بالا و پایین به صورت متناوب فرآیند شکست و تغییر ساختار محصول در شرایط واقعی را به صورت تسریع یافته و در بازه ای کوتاه شبیه سازی می کند. در این آزمایش تغییر دما بین حداکثر و حداقل تعیین شده (به عنوان مثال ۲۰- تا ۱۲۰+) به سرعت و با شیب بیش از ۱۵ درجه سانتی گراد بر دقیقه اتفاق می افتد.
برای انجام این آزمایشگاه از چمبرهای شوک حرارتی بهره گرفته می شود ، چمبر های شوک حرارتی به دو  صورت یک محفظه ای یا چند محفظه ای عرضه می شوند. در چمبرهای تک محفظه ای شی تنها در یک محفظه قرار می گیرد و دمای محفظه با سرعت و شیب بالا سرد و گرم می شود. نوع دیگر چمبرهای شوک دمایی که چند محفظه ای یا اصطلاحا آسانسوری هستند، از چند محفظه سرد و گرم جداگانه ساخته شده است که شی با جابه جایی (عموما مانند آسانسور) از محفظه سرد به محفظه گرم منتقل می شود و دچار شوک دمایی می شود. به عنوان مثال برای تست شوک حرارتی سرامیک در چمبر آسانسوری یک محفظه با دمای ثابت ۵+ و محفظه دیگر با دمای ثابت ۵- به صورت طبقاتی روی هم قرار می گیرند و کاشی برای دریافت شوک حرارتی بین این دو محفظه به صورت آسانسوری جابه جا می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *